Uitdagingen en veerkracht.
Op 4 juli ging de eerste van twee meetellende wedstrijden voor het Europees kampioenschap van start. De donderdag en vrijdagochtend stonden in het teken van vrije trainingen, waarin Dion voor het eerst op Dunlop-banden reed. Hoewel het aanvankelijk wennen was, begon hij steeds meer vertrouwen te krijgen op het nieuwe rubber.
Op 4 juli ging de eerste van twee meetellende wedstrijden voor het Europees kampioenschap van start. De donderdag en vrijdagochtend stonden in het teken van vrije trainingen, waarin Dion voor het eerst op Dunlop-banden reed. Hoewel het aanvankelijk wennen was, begon hij steeds meer vertrouwen te krijgen op het nieuwe rubber.
We hadden een nieuw chassis meegenomen naar Alcaniz. Dit bleek een goede keuze in relatie met de hardere Dunlop-banden. Helaas werd hij in de vijfde ronde geconfronteerd met een onverwachte crash voor hem, die hij niet kon ontwijken. De botsing resulteerde in een zwaar beschadigde kart, die onherstelbaar bleek. Aan het einde van de dag is er door de monteurs hard gewerkt door alle onderdelen op een nieuw chassis te monteren.
Vrijdagochtend begon Dion direct snel, maar opnieuw werden we getroffen door pech: een vastloper legde maakte een einde aan deze sessie. Ondanks deze tegenslagen verliep de laatste vrije sessie voor de kwalificatie goed. De kwalificatie zelf verliep echter anders dan gehoopt. Terwijl Dion zich klaarmaakte voor zijn snelle ronde, liep de band van de velg. Dit betekende het einde van de kwalificatie en een laatste startpositie (84e). Je weet dan al dat het heel een heel lastig weekend gaat worden.
Ondanks deze tegenslag bleef Dion vechten. In de eerste kwalificatieheat startte hij als laatste en vocht zich in slechts vijf ronden naar de 18e plek, maar moest helaas opgeven vanwege een kapotte voorband. De tweede heat leek een herhaling van het voorgaande. Onieuw reed Dion sterk naar voren, maar een crash voor hem was wederom niet te ontwijken, waardoor het chassis weer zwaar beschadigd raakte. Terug in de tent bleek dat ook dit chassis onherstelbaar was.
Ondanks het feit dat we door onze goede chassis heen waren, besloot Dion door te gaan met een ouder chassis, al wist hij dat de finale buiten bereik was. Met bewonderenswaardige veerkracht wist Dion in de volgende drie heats toch goede resultaten neer te zetten, met een 17e, 15e en nogmaals een 17e plaats. Dit was bijzonder indrukwekkend, gezien het feit dat deze races slechts 9 ronden duurden en hij telkens vanaf de laatste plaats moest starten.
Gelukkig kwalificeerde Dion zich voor de Superheat, waar hij als 30e van start ging en zich knap terugvocht naar de 20e plek. Hoewel hij begrijpelijkerwijs teleurgesteld was, weet hij dat dit alles onderdeel is van de sport. Deze ervaring zal hem alleen maar sterker maken.
